inritar

v. Provocar ira. “El rapaz fíxutse una pifia al mayestru, ya don Anselmu inritóuse ya dioutse una xamascada cun una brimbia nas piernas”; “Cuandu díxutse que nun tse deixaba la parexa p’acuartar, foi cuandu chegóu la inritación qui you dígute”. (Del lat. irritare, irritar). DELC 1607.

inritación

f. Acción y resultado de irritar o irritarse.

Cubierta-TS-redu
cubierta-dic-2_wb764qu0

El contenido de este diccionario digital procede de la obra Tseite tsinu tsume tsana, de Manuel Gancedo Fernández (2013-2018 + ISBN obra completa: 978-84-939931-9-1).

Todos los derechos reservados · © Asociación Club Xeitu · © Manuel Gancedo Fernández