m. Cuerda atada a la cabezada del caballo para dirigirlo. “El cabatsu nun ramalean ya ía malu de chevar”; “Cheguemus a La Vuelta la Cándana ya chevémuslu del ramal”. (Del lat. ramus, rama). El der. ramal es de 1490. DELC fin del sig. X.
ramalear
v. Obedecer a las órdenes del ramal. 1737 “El cabatsu yera noble, peru el demoru d’el nun ramaleaba a xéitu”.
ramalada
f. Intención, sospeche, recelo repentino o malicia de alguna idea que viene a la memoria. “Viénume la ramalada de marchar pa la braña agora mismín ya baxar a tiempo”.
El contenido de este diccionario digital procede de la obra Tseite tsinu tsume tsana, de Manuel Gancedo Fernández (2013-2018 + ISBN obra completa: 978-84-939931-9-1).