enfurruñar

v. Ánimo que suscita rechazo, enfado y repulsa contra alguien. “Home…, nun te enfurruñes que nun ía pa tantu”. (Del galo anticuado enfrogner*, provenzal s’enfrougná). DELC 1732.

* Frogna: ventanas de la nariz.

enfurruñase

adj. Molestarse ante un hecho o dicho con el que no hay conformidad. “¿Ouyeste lu qui dixu ese manguán? You enfurruñéime cun razón”.

Cubierta-TS-redu
cubierta-dic-2_wb764qu0

El contenido de este diccionario digital procede de la obra Tseite tsinu tsume tsana, de Manuel Gancedo Fernández (2013-2018 + ISBN obra completa: 978-84-939931-9-1).

Todos los derechos reservados · © Asociación Club Xeitu · © Manuel Gancedo Fernández