v. Ánimo que suscita rechazo, enfado y repulsa contra alguien. “Home…, nun te enfurruñes que nun ía pa tantu”. (Del galo anticuado enfrogner*, provenzal s’enfrougná). DELC 1732.
* Frogna: ventanas de la nariz.
enfurruñase
adj. Molestarse ante un hecho o dicho con el que no hay conformidad. “¿Ouyeste lu qui dixu ese manguán? You enfurruñéime cun razón”.
El contenido de este diccionario digital procede de la obra Tseite tsinu tsume tsana, de Manuel Gancedo Fernández (2013-2018 + ISBN obra completa: 978-84-939931-9-1).