intriquidente

adj. Persona quejosa, susceptible, delicada. “You nun tse dixe nada ya echóuse a churar”; “Nun sei que tse pasou qui tsevantóuse intriquidente”. | adj. Objeto confeccionado o reparado de forma endeble delicada o frágil con propensión de romperse o estropearse. “Pémeque deixéstelu algu intriquidente. Nun sei si aguantará” (Pos. del cruce entre in y quedar, inestable).

Cubierta-TS-redu
cubierta-dic-2_wb764qu0

El contenido de este diccionario digital procede de la obra Tseite tsinu tsume tsana, de Manuel Gancedo Fernández (2013-2018 + ISBN obra completa: 978-84-939931-9-1).

Todos los derechos reservados · © Asociación Club Xeitu · © Manuel Gancedo Fernández